De Wereldgezondheidsorganisatie (WHO) vestigt al jaren in haar rapporten de aandacht op een kritiek punt: de consumptie van water waarvan de mineralen volledig zijn verwijderd, oftewel gedemineraliseerd water, brengt ernstige risico's met zich mee voor de menselijke gezondheid.
Agressieve zuiveringsmethoden die worden gebruikt in klassieke zuiveringssystemen en technologieën voor de productie van kant-en-klaar water, verwijderen niet alleen verontreinigende stoffen uit het water, maar scheiden ook vitale mineralen zoals calcium, magnesium en kalium volledig van het water.
Het meest fundamentele risico dat in WHO-rapporten wordt benadrukt, is het effect van mineraalonttrekking dat dit water in het lichaam veroorzaakt. Gedemineraliseerd water begint de benodigde mineralen te onttrekken aan de weefsels, het bloed en zelfs de botten waarin het terechtkomt, om de elektrolytenbalans in het lichaam niet te verstoren. Deze situatie kan op lange termijn leiden tot een verhoogd risico op hart- en vaatziekten, spierkrampen en een mineraaltekort op cellulair niveau.
Gezien de aanzienlijke afname van de mineraaldichtheid in voedingsmiddelen in de afgelopen 80 jaar, wordt het belang van mineralen in water nog groter. Mineralen zoals calcium en magnesium in water zijn aanwezig in ionische vorm. Dit maakt het mogelijk dat mineralen in water veel sneller en in een hogere mate door de darmen worden opgenomen dan mineralen in voedingsmiddelen, wat resulteert in een hoge biobeschikbaarheid.
Wanneer gedemineraliseerd water wordt geconsumeerd, moet het lichaam zijn eigen voorraden aanspreken om zijn metabolische activiteiten te kunnen voortzetten. Dit legt een onnodige druk op de biologische begroting en zorgt ervoor dat het lichaam de energie die het zou besteden aan verdedigings- en herstelmechanismen, moet gebruiken voor het handhaven van de minerale balans.
Veel gebruikers denken dat zacht water, waaruit mineralen zijn verwijderd, lekkerder is. Dit is echter grotendeels het resultaat van sensorische adaptatie. De smaakpapillen van individuen die gedurende lange tijd gedemineraliseerd water met chemisch aangepaste pH-waarden consumeren, wennen aan deze ‘lege’ vloeistof. Natuurlijke mineralen geven water een body en een alkalisch karakter. Voor receptoren die hieraan niet gewend zijn, kunnen mineraalhoudende waters in het begin bitter of zwaar aanvoelen. Echter, deze waargenomen hardheid vertegenwoordigt niet de slechte kwaliteit, maar de biologische waarde van het water.
Selectieve Zuivering met Behoud van Mineralen: Sterilisa Water Technologie
De basisbenadering in waterveiligheid is om water te zuiveren van verontreinigende stoffen met behoud van de minerale structuur. Sterilisa Water past het principe van Selectieve Zuivering toe dankzij zijn speciale 8-laags filterstructuur en Pulserende Lichttechnologie.
- Verwijdering van verontreinigende stoffen: Chloor, gechloreerde verbindingen, zware metalen en andere verontreinigende stoffen worden uit het water verwijderd door het 8-laags filter in het apparaat.
- Eliminatie van pathogenen: Microbiologische bedreigingen zoals virussen en bacteriën worden tegelijkertijd met de waterstroom gedeactiveerd door hun DNA- en RNA-structuren te vernietigen.
- Behoud van mineralen: De chemische structuur van het water en de daarin aanwezige waardevolle natuurlijke mineralen blijven onaangetast.
Referenties:
- World Health Organization (WHO). Nutrients in Drinking Water. Water, Sanitation and Health Protection of the Human Environment.
- Kozisek, F. (2005). Health risks from drinking demineralised water. Nutrients in drinking water, 1(1), 148-163.
- Straub, R. H. (2015). The origin of chronic inflammatory systemic diseases and their sequelae. Academic Press.