De moderne biologie en gastro-enterologie tonen met wetenschappelijke gegevens aan dat micro-organismen die via drinkwater ons lichaam binnenkomen, het darmepitheelweefsel – de meest kritieke schakel in de voedselketen – vernietigen en de minerale absorptie blokkeren.
Water en voedsel die ons lichaam binnenkomen, komen niet direct in de bloedbaan terecht. Na de maag gaat de inhoud naar de dunne darm, waar het door een microscopisch filter moet passeren, bestaande uit een enkele laag cellen, genaamd epitheelweefsel.
Het oppervlak van het epitheelweefsel is bedekt met vingerachtige uitsteeksels genaamd microvilli, die het absorptiegebied aanzienlijk vergroten.
Onder normale omstandigheden worden mineralen zoals ijzer, calcium en magnesium uit voedsel en water snel geabsorbeerd in de bloedbaan via speciale ionenkanalen in deze epitheelcellen. Wetenschappelijke studies tonen echter aan dat chronische blootstelling aan water van lage kwaliteit dat pathogenen bevat, dit mechanisme op drie verschillende manieren ondermijnt:
1. Chronische ontsteking in de darmen
De aandoening, in de wetenschappelijke literatuur 'Environmental Enteric Dysfunction' genoemd, is een chronische ontsteking in de darmen die ontstaat door constante blootstelling aan micro-organismen uit water en voedsel.
Zoals benadrukt in wetenschappelijke studies, komt het immuunsysteem in een constante staat van verdediging wanneer pathogene bacteriën de darm bereiken. Deze chronische ontsteking veroorzaakt het afvlakken en atrofiëren van de microvilli die verantwoordelijk zijn voor absorptie.
De darm, met een verminderd absorptieoppervlak, verwijdert waardevolle micronutriënten zoals calcium, magnesium en zink uit water en voedsel zonder ze te kunnen absorberen.
2. Fysieke verstopping in de darmen
Opportunistische bacteriën die groeien in niet-gesteriliseerd water of in ononderhouden filters van klassieke waterzuiveringsapparaten, hechten zich aan het darmslijmvlies en vormen kolonies.
Wetenschappelijk onderzoek toont aan dat deze pathogenen, die zich in de darmflora nestelen, een dikke, slijmerige polymeerlaag, oftewel biofilm, produceren om zichzelf te beschermen. Deze biofilm bedekt het darmepitheel als een fysiek pantser en verstopt het.
Mineralen in water en voedsel kunnen deze kunstmatige barrière niet passeren en de cellen binnendringen, wat leidt tot malabsorptie.
3. Stopzetten van de darmpermeabiliteit
Darmepitheelcellen zijn met elkaar verbonden door eiwitbruggen genaamd tight junctions.
Toxines afgescheiden door pathogene micro-organismen in water leiden tot het breken van deze verbindingen en het "Leaky Gut Syndroom".
Gepubliceerde wetenschappelijke studies hebben aangetoond dat de verstoring van deze verbindingen de selectieve permeabiliteit in de darm elimineert en de cellulaire mineraaloverdracht stopt.
Concluderend is het een wetenschappelijk feit dat drinkwater microbiologisch steriel moet zijn, zodat essentiële elementen in water en voedsel de epitheliale barrière in de darmen kunnen passeren.
Sterilisa Water voldoet aan deze wetenschappelijke eis met zijn 8-laags speciale filter en gepatenteerde Pulsed Light-technologie, en bewijst dit met geaccrediteerde rapporten volgens internationale standaarden:
– Sterilisa Water desinfecteert water door de structuren van virussen, bacteriën en alle andere micro-organismen gelijktijdig met de waterstroom af te breken. Hierdoor wordt het darmepitheel beschermd tegen ontsteking, biofilmverstoppingen en cellulaire stress.
– Sterilisa Water raakt waardevolle mineralen zoals calcium en magnesium in het water niet aan, dankzij het principe van selectieve zuivering. Dankzij de Pulsed Light-technologie zorgt het voor maximale biologische beschikbaarheid van deze ionen door het gezonde epitheelweefsel.
Sterilisa Water is niet alleen gereinigd; het is ontworpen om de darmbarrière te respecteren, cellen volledig te voeden en het biologische budget te beschermen, in overeenstemming met de basis van een modern en gezond leven.
● Crane, R. J., Jones, K. D., & Berkley, J. A. (2015). Environmental enteric dysfunction: an overview. Food and Nutrition Bulletin, 36(1), S76-S87.
● Fasano, A. (2012). Zonulin, regulation of tight junctions, and autoimmune diseases. Annals of the New York Academy of Sciences, 1258(1), 25–33.
● Macfarlane, S., & Dillon, J. F. (2007). Microbial biofilms in the human gastrointestinal tract. Journal of Applied Microbiology, 102(5), 1187–1196.
