Modern biyoloji ve gastroenteroloji, içme suyuyla vücudumuza giren mikroorganizmaların, beslenme zincirinin en kritik halkası olan bağırsak epitel dokusunu tahrip ettiğini ve mineral emilimini bloke ettiğini bilimsel verilerle ortaya koymaktadır.
Vücudumuza giren su ve besinler, doğrudan kan dolaşımına katılmazlar. Mideden sonra ince bağırsağa geçen içerik, burada tek katmanlı hücrelerden oluşan ve epitel doku adı verilen mikroskobik bir filtreden geçmek zorundadır.
Epitel dokunun yüzeyi, emilim alanını önemli ölçüde artıran ve mikrovillus adı verilen parmaksı uzantılarla kaplıdır.
Normal şartlar altında gıdalardaki ve sudaki demir, kalsiyum ve magnezyum gibi mineraller, bu epitel hücrelerindeki özel iyon kanalları vasıtasıyla hızla emilerek kan dolaşımına katılmaktadırlar. Ancak bilimsel çalışmalar, kronik olarak düşük kaliteli ve patojen barındıran sulara maruz kalmanın bu mekanizmayı üç farklı yolla çökerttiğini göstermektedir:
1. Bağırsakta Kronik İltihap Oluşumu
Bilimsel literatürde Çevresel Enterik Disfonksiyon olarak adlandırılan durum, sürekli olarak su ve gıdalardan gelen mikroorganizmalara maruz kalınması sonucu bağırsakta oluşan kronik bir iltihaplanmadır.
Yapılan bilimsel çalışmalarda vurgulandığı üzere; patojenik bakteriler bağırsağa ulaştığında bağışıklık sistemi sürekli bir savunma durumuna geçmektedir. Bu kronik enflamasyon (iltihap), emilimden sorumlu olan mikrovillusların düzleşmesine ve körelmesine neden olmaktadır.
Emici yüzey alanı azalan bağırsak, sudaki ve gıdalardaki kalsiyum, magnezyum ve çinko gibi değerli mikro besinleri ememeden vücuttan atmaktadır.
2. Bağırsakta Fiziksel Tıkanma
Sterilize edilmemiş sularda veya klasik arıtma cihazlarının bakımsız filtrelerinde üreyen fırsatçı bakteriler, bağırsak mukozasına tutunarak koloniler oluşturmaktadır.
Bilimsel araştırmalar, bağırsak florasına yerleşen bu patojenlerin kendilerini korumak için kalın, sümüksü bir polimer tabakası, yani biyofilm ürettiğini göstermektedir. Bu biyofilm tabakası, bağırsak epitelini adeta fiziksel bir zırh gibi kaplayarak tıkamaktadır.
Suda ve gıdalardaki mineraller, bu yapay bariyeri aşıp hücre içine girememekte ve emilim bozukluğu tablosu ortaya çıkarmaktadır.
3. Bağırsaktaki Geçirgenliğin Durması
Bağırsak epitel hücreleri birbirlerine, sıkı bağlantılar adı verilen protein köprüleriyle tutunmaktadır.
Suda bulunan patojenik mikroorganizmaların salgıladığı toksinler, bu bağlantıların kopmasına ve "Geçirgen Bağırsak " sendromuna yol açmaktadır.
Yayımlanan bilimsel çalışmalarda, bu bağlantıların bozulmasının bağırsaktaki seçici geçirgenliği yok ettiği ve hücresel mineral geçişini durdurduğu kanıtlanmıştır.
Sonuç olarak, sudaki ve gıdalardaki hayati elementlerin bağırsaklardaki epitel bariyerini geçebilmeleri için içme suyunun mikrobiyolojik açıdan steril olması gerektiği bilimsel bir gerçektir.
Sterilisa Water, sahip olduğu 8 katmanlı özel filtre ve patentli Darbeli Işık Teknolojisi ile bu bilimsel gereksinimi akredite raporları ile uluslararası standartlarda kanıtlayarak karşılamaktadır:
– Sterilisa Water, virüs, bakteri ve diğer tüm mikroorganizmaların yapılarını su akışı ile eş zamanlı olarak parçalayarak suyu dezenfekte etmektedir. Bu sayede bağırsak epitelini enflamasyondan, biyofilm tıkanmalarından ve hücresel stresten korumaktadır.
– Sterilisa Water, seçici arındırma prensibiyle suyun içindeki kalsiyum ve magnezyum gibi değerli minerallere dokunmamaktadır. Darbeli Işık Teknolojisi sayesinde sağlıklı kalan epitel dokudan, bu iyonların maksimum biyoyararlanımla emilmesini sağlamaktadır.
Sterilisa Water sadece temizlenmiş değil; bağırsak bariyerine saygı duyan, hücreleri eksiksiz besleyen ve biyolojik bütçeyi koruyan, modern ve sağlıklı yaşamın temeline uygun olarak tasarlanmıştır.
● Crane, R. J., Jones, K. D., & Berkley, J. A. (2015). Environmental enteric dysfunction: an overview. Food and Nutrition Bulletin, 36(1), S76-S87.
● Fasano, A. (2012). Zonulin, regulation of tight junctions, and autoimmune diseases. Annals of the New York Academy of Sciences, 1258(1), 25–33.
● Macfarlane, S., & Dillon, J. F. (2007). Microbial biofilms in the human gastrointestinal tract. Journal of Applied Microbiology, 102(5), 1187–1196.
