Günümüzde şehir şebekeleri aracılığıyla sağlanan içme suları, arıtma tesislerinden geçirilmiş olsa da dağıtım süreci boyunca çeşitli fiziksel, kimyasal ve mikrobiyolojik kirleticilere maruz kalabilmektedir. Bu nedenle şebeke suyunun doğrudan içme suyu olarak tüketimi, özellikle hassas gruplar (çocuklar, yaşlılar, bağışıklık sistemi baskılanmış bireyler) için sağlık açısından risk oluşturabilmektedir.
Şebeke sularında tespit edilen kirleticiler genel olarak üç ana grupta incelenmektedir:
Fiziksel kirleticiler, suyun bulanıklığını artıran askıda katı maddeleri içermektedir. Kum, çamur, pas, tortu ve boru hatlarından kopan metal parçacıkları bu gruba girmektedir. Özellikle eski altyapıya sahip bölgelerde, demir ve kurşun içeren borulardan kaynaklanan partiküller su kalitesini olumsuz etkileyebilmektedir.
Kimyasal kirleticiler, hem doğal hem de insan kaynaklı olabilmektedir. Tarımsal faaliyetlerden kaynaklanan nitrat ve pestisitler, endüstriyel atıklardan gelen ağır metaller (kurşun, arsenik, kadmiyum), klor ve klor yan ürünleri (trihalometanlar) en sık karşılaşılan kimyasal kirleticiler arasındadır. Uzun süreli maruziyetin, çeşitli kronik hastalıklarla ilişkili olduğu bilimsel çalışmalarda gösterilmiştir.
Mikrobiyolojik kirleticiler ise bakteri, virüs ve protozoonlardan oluşmaktadır. Escherichia coli, Salmonella spp., Legionella spp., Giardia ve Cryptosporidium gibi patojen mikroorganizmalar, özellikle dağıtım şebekesindeki sızıntılar veya yetersiz dezenfeksiyon sonucu suya karışabilmektedir.
Evsel su arıtma cihazları, sudaki kirleticileri azaltmak amacıyla çeşitli filtreler ve arıtma teknolojileri kullanmaktadır.
• Sediment filtreler, sudaki kum, tortu ve pas gibi fiziksel partikülleri tutmaktadır.
• Aktif karbon filtreler, klor, klor yan ürünleri, uçucu organik bileşikler ve kötü tat-kokuya neden olan maddelerin giderilmesinde etkilidir.
• Ters ozmoz (Reverse Osmosis – RO) sistemleri, yarı geçirgen membranlar aracılığıyla çözünmüş tuzlar, ağır metaller ve birçok kimyasal kirleticiyi yüksek oranda uzaklaştırabilmektedir.
Bu teknolojiler, fiziksel ve kimyasal kirliliğin azaltılmasında oldukça başarılıdır ve günümüzde yaygın olarak kullanılmaktadır.
Su arıtma cihazları fiziksel ve kimyasal kirleticiler üzerinde etkili olsa da mikroorganizmaların giderimi konusunda yeterli koruma sağlayamamaktadır. Ters ozmoz membranları ve karbon filtreler bazı mikroorganizmaları tutabilse de, virüsler gibi çok küçük patojenlerin geçişi mümkündür.
Daha da önemlisi, filtre yüzeylerinde zamanla biriken mikroorganizmalar nemli ve besin açısından zengin ortamda çoğalabilmektedir. Bu durum, özellikle düzenli bakım yapılmayan sistemlerde mikrobiyolojik yeniden kirlenme riskini artırmakta ve arıtılmış suyun hijyenik kalitesini düşürebilmektedir.
Sterilisa Su Arıtma ve Dezenfeksiyon Cihazı, bu riskleri ortadan kaldırmak üzere çok aşamalı ve entegre bir yaklaşım sunmaktadır. Cihaz içerisinde bulunan 8 katmanlı filtre sistemi, sudaki fiziksel ve kimyasal kirleticileri etkili şekilde uzaklaştırmaktadır.
Filtrasyon aşamasının ardından kullanılan patentli Darbeli Işık Teknolojisi (Pulsed Light Technology), su içerisinde bulunabilecek hastalık yapıcı bakteri, virüs ve diğer mikroorganizmaların DNA ve hücre yapılarını anında bozarak su akışı ile eş zamanlı olarak dezenfeksiyon sağlamaktadır. Sterilisa teknolojisi, kimyasal dezenfektan kullanmadan mikrobiyolojik güvenlik sağlaması açısından önemli bir avantaj sunmaktadır.
Sterilisa, yalnızca arıtılmış değil, tam anlamıyla güvenli ve hijyenik içme suyu sağlamayı hedefleyen bütüncül bir çözüm sunmaktadır.
Su arıtma cihazı satın alırken yalnızca fiziksel ve kimyasal arıtma performansına değil, mikrobiyolojik güvenliğe de dikkat edilmelidir. Filtrasyonun yanında etkin bir dezenfeksiyon teknolojisinin bulunması, sağlıklı içme suyu için kritik öneme sahiptir.
Kaynakça
American Public Health Association. (2017). Standard methods for the examination of water and wastewater (23rd ed.). APHA Press.
LeChevallier, M. W., & Au, K. K. (2004). Water treatment and pathogen control: Process efficiency in achieving safe drinking water. World Health Organization.
WHO. (2017). Guidelines for drinking-water quality (4th ed.). World Health Organization.
Wekhof, A. (2000). Disinfection with flash lamps. Journal of Photochemistry and Photobiology B: Biology, 56(2–3), 83–87.
